"Marokkanen hebben altijd

krulletjes haar."

 

 

 

 

 

 

 

"Een beetje teruggetrokken,

afstandelijk. Praten met een accent."

 

 

 

 

 

 

 

"Ik denk bij Marokkaans wel

meteen aan een hoofddoek."

'Mijn naam is Amina ik ben 14 jaar en zit in het derde jaar van de Havo. Mijn ouders zijn opgegroeid in Marokko en ik ben geboren in Nederland. Schoolgenoten zegen wel eens tegen mij ‘Je komt helemaal niet zo Marokkaans over’.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Amsterdam, mei 2016

Amina is mijn buurmeisje, ze is 14 jaar en zit in het derde jaar van de Havo. Haar ouders zijn opgegroeid in Marokko en Amina is geboren in Nederland. Schoolgenoten zegen wel eens tegen haar ‘Je komt helemaal niet zo Marokkaans over’. Ik ben deze opmerking gaan onderzoeken door haar elke dag voordat zij naar school gaat te fotograferen. Hoe kom je Marokkaans over? Wanneer zie je er Marokkaans uit? Welke vooroordelen hebben we? En waarom vinden we het zo fijn om mensen in hokjes te plaatsen?

 

Amina woont in de Indische buurt in Amsterdam Oost, 21% van alle inwoners uit deze buurt is van Marokkaanse afkomst. Zij is tot nu toe dan ook opgegroeid met voornamelijk de Marokkaanse cultuur. Haar ouders, haar basisschool, de moskee. Amina kiest er nu zelf voor om naar school te gaan in een andere buurt zonder haar vriendinnen. Dit om nieuwe mensen te leren kennen.

 

Wat is ons Westerse beeld van Marokko?

Tijdens de Romantiek in de 19de eeuw vluchten we naar exotische oorden. Het kolonialisme bracht de exotische, ‘primitieve’ werelden naar Europa. Ons beeld van Marokko verkregen wij van de schilderkunst en de kunst die werd meegenomen naar Europa. Nu denk ik dat er nog steeds veel mensen zijn die hun beeld van de Marokkaanse vrouw alleen uit de media halen.

 

Vroeger bepaalde je religie je identiteit. Nu zijn er veel meer aspecten die onze identiteit bepalen. We zijn niet alleen meer Moslim, maar ook student, Amsterdammer, techno liefhebber, etc. De groep waar we op een bepaald moment mee communiceren, bepaalt onze identiteit. Amina’s identiteit op school is nu die van scholier, net als al haar schoolgenoten. Ze wil er net zo bij horen als de rest. Wanneer Amina klaar is met de middelbare school wil zij een hoofddoek gaan dragen. Een strakke jeans gestyled met een basic shirt, een blazer of vest en een hoofddoek. Nu doet zij dit nog niet, omdat zij dan teveel opvalt op school.

 

Toen ik onderzoek deed voor dit project, had ik bepaalde verwachtingen. Ik projecteer mijn onbewuste gevoelens op het beeld van Amina met hoofddoek. Het is voor mij exotisch, een cultuur die ik niet goed ken en die voor Amina zo vanzelfsprekend is. Is de hoofddoek zo een groot gedeelte van de identiteit van de Marokkaanse cultuur? Wanneer Amina deze niet draagt zou ze van alles kunnen zijn, Marokkaans, Frans, Nederlands, scholier. Wanneer zij de hoofddoek draagt worden we onbewust gedwongen haar de identiteit Moslim te geven en denken we niet zo snel meer aan de andere identiteiten die zij ook heeft.

Auteur: Sonja de Bruin

'Dit is hoe ik mij kleed als ik naar school ga.

Na de middelbare school wil ik graag een hoofddoek gaan dragen. Een skinny jeans, gestyled met een basic shirt, een vest of een blazer en een hoofddoek. Nu doe ik dit nog niet omdat ik dan te veel opval op school.'

"Je komt helemaal niet zo Marokkaans over."

 

 

 

 

 

Mede mogelijk gemaakt door Amina Hanine en Sonja de Bruin

© Sonja de Bruin – www.sonjadebruin.nl

Commissioned by the FaMiLife project:

Families of migrant origin: a life course perspective – www.familifeproject.com